Ana Sayfa||Araştırmalar ||Editör ||Site  Haritası|  

ENGLISH |DEUTSCHE

Sosyal Hizmet Mesleği
Mesleki Bilgiler
SHU Yazıları
SHU Yayınları
SHU Araştırmaları
SHU İsim Listesi
Sosyal Hizmet Alanları
Çocuk Refahı
Gençlik Alanı
Yaşlılık ve Sorunları
Aile Sorunları
Sosyal Sorunlar
Engeliler ve Sorunları
Tıbbi Sosyal Hizmet

İş İlanları

Kurum İlanları
Elaman İlanları
İş İlanı Verme
Bireysel Gelişim
Bireysel Gelişim
NLP
Toplam Kalite
Beden Dili
İletişim Bilgisi
Halkla İlişkiler
Ana-Baba Okulu
Sosyal Bilimler
Sosyoloji
Psikoloji
Sosyal Siyaset
Sosyal Siyaset Bilgileri
Kitap / Sanat
Kültür/Sanat
Kitap Tanıtımı
İnsan Hakları
İnsan hakları Bilgileri

 

  Hızlı Erişim
 

 

85 YAŞIM

    H.P. yaşlı, sakalları uzamış, isteyerek ve inancı gereği uzatmış ama bakımsız, uçları sararmış, sakallarının ilgiye ihtiyacı var.

- Zamanım halim yok evlat…….. diyor.

Belli ki ilgisizlikten yana dertli görünüyor H. amca.

- 8 çocuğum var, hepsinden Allah razı olsun…….

Gönül bırakmıyor da….

- Anneleri öldü…. diyor.

En büyük destekçisi olarak gördüğü hayat arkadaşı Sultan anayı 11 yıl önce kaybetmiş. Bir süre yalnız yaşamayı denemiş.

Alışamamış.

Çocuklarının yanına yerleşmiş.

Gelinlerinin sıcak ilgisini görememiş.

Hep Sultan anayı aramış.

Köyünde eski evinde yalnız yaşamayı, geçmişiyle birlikte olmayı, Sultan ananın hayaliyle baş başa kalmayı tercih etmiş.

Ta ki 2000 yılı Kasım ayına kadar.

- 85 yaşındayım, elden ayaktan düşmeden, çoluk çocuğa yük olmadan yalnızlığımı başka yaşıtlarımla paylaşayım……… diyor ve Huzurevine yerleşmeye karar veriyor.

 

Zor karar vermiş.

- Kimsesiz değilim ama insan yaşlanmaya görsün....... çok çektim evlat çooook……….

- Bir gün köyden şehre gidiyorduk. Kaza yaptık, yolda minibüsümüz devrildi, çok şükür ölen olmadı, yaralılar vardı. Ben de yaralananlar arasındaydım. Bizi hastaneye kaldırdılar. Benim kolum kırılmıştı. Acil olduğum için doktorlar ilgilendiler. İlgi çok hoşuma gitmişti. İnsana o iyiliği evladı yapmaz. Hepsi çok iyi insanlardı. 3 gün hastanede yattım. Hiçbir tanıdığım yanıma gelmedi, arayıp sormadı. Hastanede tanıştığım insanlar senin tanıdığın yok mu diyorlardı. Bu sözlere kahroluyordum. Olmaz mı hiç, 8 evlat bi o kadar da torun……. Neyse ki oğluma telefon ettirdim, haber verdim… Gelemedi….. İş yerinden izin alamamış… Torunlarımı gönderdi 3 gün sonra… Kız torunum kibirlenmeden beni temizledi, çamaşırlarımı değiştirdi. Bir süre yanımda kaldı. Ameliyat olmam gerektiği söylendi. Olsun dedim. Dedim ama para istediler benden… oğlumun adına sağlık karnem vardı… bu işe anlam verememiştim… devlet karşılar diyordum, param da yoktu, param yok dedim…. Köye git para bul, tarla sat dedi doktor…. Çaresiz kaldım. Kırık kolumla köyüme geri döndüm. 

-          İşte böyle evlat, o kolum bu sol kolum, şimdi sakat. 

H. amca umutlarıyla birlikte şimdi huzurevine yerleştirilmeyi bekliyor, bundan sonra daha mutlu olacağını düşünerek, yeni bir hayatı şimdiden kabullenmiş görünüyor. Yüzünde hep 85 yıllık yaşantının güzel ve mutlu izlerini taşıyarak.  
                                                        Şerafettin SAYAR
                       Sosyal Hizmet Uzmanı   sayar1964@mynet.com  

 

 

Google


 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.