SOSYAL HİZMET MESLEĞİ


 

SOSYAL HİZMET ALANLARI


 

BİLGİLER


 

 


MAKALELERİ YAYINLANAN MESLEK ELAMANLARI


85 YAŞIM

Şerafettin SAYAR
Sosyal Hizmet Uzmanı
serafettinsayar@hotmail.com 

 


 

 
 

H.P. yaşlı, sakalları uzamış, isteyerek ve inancı gereği uzatmış ama bakımsız, uçları sararmış, sakallarının ilgiye ihtiyacı var.

- Zamanım halim yok evlat…….. diyor.

Belli ki ilgisizlikten yana dertli görünüyor H. amca.

- 8 çocuğum var, hepsinden Allah razı olsun…….

Gönül bırakmıyor da….

- Anneleri öldü…. diyor.

En büyük destekçisi olarak gördüğü hayat arkadaşı Sultan anayı 11 yıl önce kaybetmiş. Bir süre yalnız yaşamayı denemiş.

Alışamamış.

Çocuklarının yanına yerleşmiş.

Gelinlerinin sıcak ilgisini görememiş.

Hep Sultan anayı aramış.

Köyünde eski evinde yalnız yaşamayı, geçmişiyle birlikte olmayı, Sultan ananın hayaliyle baş başa kalmayı tercih etmiş.

Ta ki 2000 yılı Kasım ayına kadar.

- 85 yaşındayım, elden ayaktan düşmeden, çoluk çocuğa yük olmadan yalnızlığımı başka yaşıtlarımla paylaşayım……… diyor ve Huzurevine yerleşmeye karar veriyor.


Zor karar vermiş.

- Kimsesiz değilim ama insan yaşlanmaya görsün....... çok çektim evlat çooook……….

- Bir gün köyden şehre gidiyorduk. Kaza yaptık, yolda minibüsümüz devrildi, çok şükür ölen olmadı, yaralılar vardı. Ben de yaralananlar arasındaydım. Bizi hastaneye kaldırdılar. Benim kolum kırılmıştı. Acil olduğum için doktorlar ilgilendiler. İlgi çok hoşuma gitmişti. İnsana o iyiliği evladı yapmaz. Hepsi çok iyi insanlardı. 3 gün hastanede yattım. Hiçbir tanıdığım yanıma gelmedi, arayıp sormadı. Hastanede tanıştığım insanlar senin tanıdığın yok mu diyorlardı. Bu sözlere kahroluyordum. Olmaz mı hiç, 8 evlat bi o kadar da torun……. Neyse ki oğluma telefon ettirdim, haber verdim… Gelemedi….. İş yerinden izin alamamış… Torunlarımı gönderdi 3 gün sonra… Kız torunum kibirlenmeden beni temizledi, çamaşırlarımı değiştirdi. Bir süre yanımda kaldı. Ameliyat olmam gerektiği söylendi. Olsun dedim. Dedim ama para istediler benden… oğlumun adına sağlık karnem vardı… bu işe anlam verememiştim… devlet karşılar diyordum, param da yoktu, param yok dedim…. Köye git para bul, tarla sat dedi doktor…. Çaresiz kaldım. Kırık kolumla köyüme geri döndüm.

- İşte böyle evlat, o kolum bu sol kolum, şimdi sakat.

H. amca umutlarıyla birlikte şimdi huzurevine yerleştirilmeyi bekliyor, bundan sonra daha mutlu olacağını düşünerek, yeni bir hayatı şimdiden kabullenmiş görünüyor. Yüzünde hep 85 yıllık yaşantının güzel ve mutlu izlerini taşıyarak.
 
 
 

 


 

Yasal Uyarı , Gizlilik Beyanı ve Künye
 

sosyalhizmetuzmani.org © Bütün hakları saklıdır. 
Sitemizde yayınlanan  yazarlarımızın yayınları ve sitemizin yayınları  kaynak gösterilerek ve içeriği değiştirilmemek şartıyla alıntı yapılabilir.