Ana Sayfa||Araştırmalar ||Editör ||Site  Haritası|  

ENGLISH |DEUTSCHE

Sosyal Hizmet Mesleği
Mesleki Bilgiler
SHU Yayınları
SHU Araştırmaları
SHU İsim Listesi
Sosyal Hizmet Alanları
Çocuk Refahı
Gençlik Alanı
Yaşlılık ve Sorunları
Aile Sorunları
Sosyal Sorunlar
Engeliler ve Sorunları
Tıbbi Sosyal Hizmet

İş İlanları

Kurum İlanları
Eleman İlanları
İş İlanı Verme
Bireysel Gelişim
Bireysel Gelişim
NLP
Toplam Kalite
Beden Dili
İletişim Bilgisi
Halkla İlişkiler
Ana-Baba Okulu
Kaynak Bilgiler
Sosyoloji
Psikoloji
Sosyal Siyaset Bilgileri
Kültür/Sanat
Kitap Tanıtımı
İnsan Hakları Bilgileri

 

 

Google
 
Web www.sosyalhizmetuzmani.org

ÇOCUK AÇISINDAN ANNE BABA İLETİŞİMİ
Psikolojik Danışmanı Emine Kararmış
 Yazarımızın yayınları hakkında görüşlerinizi ve yorumlarınızı 
 ekararmis@mynet.com  
ulaştırabilirsiniz.

 
      Bir bireyin karakter oluşumunda genetik unsurların yanında model aldığı çevre de oldukça önemlidir. Çocuğun karşılaştığı ilk modelse ailesi yani anne babasıdır. Anne babanın yaklaşımı, tepkileri, birbirleriyle ve diğer insanlarla olan iletişimleri çocuklar tarafından adeta kayıt edilir. Girişken, sorgulayıcı ya da saldırgan bir anne babanın, çocuklarının da bu özellikleri taşıyor olması tesadüf değildir. Burada bir öğrenme söz konusudur.



     Evde kararlara sürekli baba tarafından son noktanın konulmuş olması, baba adayı bir erkek çocuğun kendini, ileride kuracağı ailesinde de karar verici konumda görmesine neden olabilecektir. Çünkü çocukluğu boyunca böyle öğrenmiştir.
İş dolayısıyla sürekli seyahatte olan baba çocukları tarafından son derece önemsenmekte ve model alınmaktadır. Evde bulunduğu süre boyunca çocuklar uyulması gereken tüm kurallara uymaktadır. Ancak baba seyahatteyken çocuklar annenin uyarılarını dikkate almamakta hatta önemsememektedirler. İlişkileri gözlemlediğimizde babanın, eşine (yani anneye) son derece duyarsız davrandığı ve düzgün bir iletişim dahi kuramadığı görülmüştür. Örnekte görüldüğü üzere çocuklar, babalarının annelerine olan tavrını benimsemişlerdir.

Babasının annesine ev içerisinde yardım etiğine tanık olan çocuk, ileride eşine yardım etmeyi düşünecektir.
Aile içi şiddete tanık olmuş erkek çocukların, eşlerine şiddet uygulamaları ya da kız çocukların anneleri gibi erkeklere karşı olumsuz duygular beslemesi, bu öğrenmelerin bir sonucu olabilmektedir.

Diğer bir unsur da eşlerin çocuk sahibi olduktan sonra, anne baba sıfatını taşımaya başladıkları andan itibaren aynı zamanda eş olduklarını unutabilmeleri ve adeta, sadece anne baba olmaya başlamalarıdır. Bazı aileler bu eş ilişkisine çocukları tanık etmekten son derece rahatsızlık duyabilmektedir. Öyle ki çocuklarının yanında birbirlerine iltifat etmekten dahi çekinirler. Oysa çocuklar için anne babaları, aynı zamanda gördükleri ilk eş modelidir. Anne babanın kendisi için ayrı, birbirleri için farklı sıfatlar taşıdığını algılayabilmektedir. Bu durumun çocuk için bir zararı olmadığı gibi ilerisi için olumlu model geliştirmesine de katkısı bulunmaktadır.

Aile ortamının huzurlu olmasının çocukların kişiliğine etkisi büyüktür. Ancak bu sorunsuz bir aile ortamı anlamına gelmemektedir. Her aile, her anne baba ve her ebeveyn çocuk arasında sorunlar yaşanabilmektedir. Burada önemli olan sorunun nasıl halledildiğidir. Sevgi ve daha da önemlisi saygı temelli iletişim, bir çocuğa sunulabilecek en olumlu modeldir.

©Sitemize ait yazılarımızı izin almadan yayınlanmamasını talep etmekteyiz. Kaynak göstermek ve izin almak etik kuraldır.



Bize Ulaşın