Ana Sayfa||Araştırmalar ||Editör ||Site  Haritası|  

ENGLISH |DEUTSCHE 

Sosyal Hizmet Mesleği
Mesleki Bilgiler
SHU Yazıları
SHU Yayınları
SHU Araştırmaları
SHU İsim Listesi
Sosyal Hizmet Alanları
Çocuk Refahı
Gençlik Alanı
Yaşlılık ve Sorunları
Aile Sorunları
Sosyal Sorunlar
Engeliler ve Sorunları
Tıbbi Sosyal Hizmet

İş İlanları

Kurum İlanları
Eleman İlanları
İş İlanı Verme
Bireysel Gelişim
Bireysel Gelişim
NLP
Toplam Kalite
Beden Dili
İletişim Bilgisi
Halkla İlişkiler
Ana-Baba Okulu
Sosyal Bilimler
Sosyoloji
Psikoloji
Sosyal Siyaset
Sosyal Siyaset Bilgileri
Kitap / Sanat
Kültür/Sanat
Kitap Tanıtımı
İnsan Hakları Bilgileri

 

YOLLARDA
Can Küçükali / Sitemiz Yazarı
cankucukali@gmail.com


Sabahın beşinde metroya binerler. Bazen de otobüste görebilirsiniz onları. Ellerinde eskimiş bir poşet, sevişen çiftlerin yanlarına otururlar. Bazen de benim yanıma. Yüzlerinde acı bir gülümseme vardır. Altmış sene boyunca entegre olamadıkları topluma en fazla o anlarda uyum sağlarlar. Sevişenlere bakmazlar. Bana da bakmazlar. Ben onlara bakarım. Mutsuz görünmezler. Sadece biraz yıpranmış bir halleri vardır.

Yolculuk uzun olduğundan arada şakalaşırlar. Ama etrafı rahatsız etmezler. Koltukların ucunda oturur, inatla Türkçe konuşurlar. Almanlar, Almanca bilmediklerini sanırlar kimi zaman. Halbuki Almancaları iyidir. Denileni anlar ama konuşmazlar. Aynı benim gibi.

İnecekleri duraklar bellidir. O duraklar henüz onlar bu memlekete ayak basmadan belirlenmiştir. Şikayet etmezler. Sıra geldiğinde hepsi teker teker inerler iz bırakmadan. Bu anlar nereden geldiğimi hatırlayıp hüzünlendiğim anlardır. Onlar hüzünlenmezler. İnerler ve asla kaybolamayacakları şehrin sokaklarında hızlı adımlarla yol alırlar.

Akılcığın hükümdarlığını ilan ettiği ve bu uğurda çok canlar aldığı topraklarda, her sabah beşte, tarihin hiçbir zaman yazmayacağı bu insanlar, şehrin pisliklerini temizler, onu doyurur ve uyuturlar. Hatırlanamayacak kadar eski bir tarihte kaybettikleri evlatlarının acısını ruhsuz ve küstah bir çocuğa bakıcılık yaparak gidermeye çalışırlar. Kazandıkları parayı ise her sene hiçbir zaman bulamayacakları evlatlarını aramak için harcar ve geri dönüp bir sonraki seneye kadar kaldıkları yerden devam ederler. Hiç akılcı olmadığı halde�

Acaba kaybettikleri evlatları ben olabilir miyim?

Marl- Berlin
Ağustos 2010
 

(Not: Bu yazı http://www.toplumvesiyaset.com  da yayındadır.)
 

 


               Bize Ulaşın

Google
 

 

 

UYARI! ©Sitemize ait yazılarımızı izin almadan yayınlanmamasını talep etmekteyiz.Her hakkı saklıdır.